Messing schuifkandelaar "à bateau balustre", Fonderies Gardon, Mâcon, Frankrijk, 19de eeuw

Deze kandelaar, met een baluster die op een holle voet is geschroefd, heeft een schuifmechanisme om de kaars hoger te stellen of uit te werpen. 
Dit model werd als no. 4 in de catalogus van Gardon gepubliceerd, leverbaar is zes maten met de nummers 0 tot 4. Dezelfde kandelaar werd ook in tin geproduceerd. 

In september 1841 bracht François-Marie de Paule Courtois, burgemeester van 1841 tot 1844, verslag uit aan de gemeenteraad over de deplorabele staat van de fabriek in Gardon, de grootste van de stad. Er werkten 80 arbeiders, waaronder 16 kinderen tussen 10 en 19 jaar onder het toeziend oog van hun vaders. Ze moesten 14 uur per dag werken, met 2 uur vrij, om metalen onderdelen te vijlen die uit de gieterij kwamen. Ze gingen om 5 uur 's ochtends de fabriek in en gingen pas om 7 uur 's avonds weer weg. De negentiende eeuw was geen sociaal tijdperk en deze cijfers doen je huiveren.

Gardon bestaat tegenwoordig nog en is getransformeerd tot een industriële onderneming, gespecialiseerd in pompen voor de off-shore olieindustrie.
De geschiedenis van het bedrijf:  entreprise Gardon (1796-1866); Gardon, père et fils et Renard (1866-1878); Société des fondeurs de cuivre de Lyon et Mâcon, Thévenin frères et Cie (1878-1908); Louis Séguin et Cie (1908-1968); Serseg (1968-1977); Flonic Schlumberger (1977-1987); Schlumberger Industries sinds 1987.

Collectienummer #591
Hoogte 20 cm
Diameter 15 cm
Gewicht: 0,647 kg

Literatuur: Bernard Mahot, Les Chandeliers et bougeoirs. Doyen éditeurs. 2012, pagina 215.